پارسال همین حدودا استادمون گفت هرکی تموم واحدای منو پاس کنه میتونه بره زن بگیره. الان زن منو بدید برم. پس کو؟ کجاست؟ چرا قایم شدی؟

{| +یک پارگی کوچک لثه مجبورم کرده روزهی سکوت بگیرم و با آواهای نامفهوم ، تایپ کردن و پرت کردن اشیا منظورم را برسانم. تنها چیزی که این وسط آزارم میدهد این است که نمیتوانم فریاد بزنم: خفه شو!این تنها و موثرترین دیالوگ من درطول روز است که عامل محرک اعص

امروز دو تا نکتهی مهم رو متوجه شدم: ۱- یکی از فاکتورهای مهم برای مسئولیت گرفتن، فقدان شعور انسانیه. ۲- ورزش دشمن سلامتی و ضامن اعتیاده.

هرکاری ممکنه که بدون هدف شروع بشه و ادامه پیدا کنه ولی به سختی ممکنه که تموم بشه یا معنی پیدا کنه. محمدرضا شعبانعلی توو متمم درست میگه که: همونطور که برای هرکاری هدفی داریم، برای یادگرفتن هم باید هدفی وجود داشته باشه که بهش معنی بده.

بیمعنی بودن یه پروسه شما رو به تموم نکردنش ترغیب میکنه. همیشه یه «چرا؟»ی درست و بهموقع، آدم رو به ادامهی مسیر (توو موارد صحیح) یا رها کردنش (توو موارد اشتباه) هدایت میکنه.

چرا داریم یاد میگیریم و مطالعه میکنیم؟ جوابش خیلی مهمه.

میگن روز قیامت، روزیه که تمام رازها آشکار میشه و به تمام پرسشها پاسخ داده میشه؛ یعنی حاضرم رو جفت کلیهها و آرنج راستم شرط ببندم حتی اون روز هم یه نفر پیدا نمیشه بتونه بگه سارکوئیدوز چیه.

به جای پروپرانول آدم میتونه Dead inside بشه. منتها یه جاهایی دیگه باید نقش بازی کنی. واسه ما که جواب میده، عوارض پروپرانول رو هم نداره.

{| +صدای زنگ در من را به خودم میآورد، آقای نعیمی است، با همان صدای بلندش پردهی گوشم را آزار میدهد. زنگ خانه را زده که برای اثاثکشی کمک بخواهد ولی چطور امکان دارد؟! آنها حدودا ۹ سال پیش از آنجا رفتهاند، ما هم ۲ سال بعدش دیگر آنجا نبودیم پس حالا ا

{| + آفتاب کمکم خودش را به پناهگاهی پشتِ تپهی روبرو نزدیک میکند. ذهنم پروسهی تصویر سازی را فعال کرده، از زمانی که یادم هست، دوست داشتم بدانم پشت تپهها چه میگذرد و راه به کجا میرسد؟ مثل تپههایی که نزدیکِ خانهی کودکیام بود.میان موسیقی شادی که گو